19. yüzyılın başlarından itibaren Ortodoks milletler arasında dini birliği korumak amacıyla teolojik konularda türdeşliği sağlayacak çözümler aramaya başlayan Patrikhane, bu amaçla bir ilahiyat okulunun açılması çalışmalarına başladı. İlk adımı atan Patrik IV. Germanos, Bizans döneminden kalan Heybeliada’daki manastırı onarttı(1842). 1 Ekim 1844′te hizmete açılan okuldaki eğitim, şu dört ana aşamadan geçmiştir:
(daha fazla…)
Mondros’tan sonraki Rum faaliyetlerinin örgütlenmesinde metropolitler, papazlar ve kiliseler önemli roller oynamışlardır. Özellikle, Batı Anadolu ve Pontusçuların faaliyetlerinin yoğunlaştığı Karadeniz bölgesindeki metropolit ve papazlar, bu dönemde aktif bir görev yapmışlardır. Bunların başında da, Trabzon Metropoliti Hrisantos gelmektedir.
(daha fazla…)
“Azınlıklara gelince, bu konuda değiş-tokuş ileri sürmüştü. Öbür devletlerin temsilcileri de bu konuda bizim fikrimizi izlemişler ve onaylamışlardır. Ama bir fesat ve hıyanet ocağı olan, ülkede ayrılık ve uyuşmazlık tohumları saçan, Hıristiyan hemşehrimizin huzur ve refahı için de uğursuzluk ve felaket simgesi olan Rum Patrikhanesi’ni artık topraklarımızda barındırmayız. Bu tehlikeli örgütü ülkemizde tutmamız için ne gibi vesile ve nedenler ileri sürülebilir? Türkiye’nin Rum Patrikhanesi için topraklarında bir sığınak göstermeye ne zorunluluğu vardır? Bu fesat yuvasının gerçek yeri Yunanistan değil midir?”
M. K. ATATÜRK(*)
(daha fazla…)