Sonuç
Osmanlı yönetimi altında yüzlerce yıl varlıklarını, geleneklerini, dinlerini ve dillerini koruyan Yunanlılar, ellerine fırsat geçince Türk ırkını yok etmek için her çareye başvurmuşlardır.
Hiçbir uygar milletin yapmayacağı cinayetleri işleyen Yunanlılar, 8 yaşındaki kızlardan 70 yaşındaki ak saçlı ninelere kadar, karşılarına çıkan kız çocukları ve kadınlara sürüler halinde tecavüz etmişler, direnenleri öldürmüşlerdir. Türklerin kutsal inançlarına saldırmaktan, Kur’an-ı Kerim’i parçalamaktan, ayaklar altında çiğnemekten çekinmemişlerdir.
Yunan askerleri, en üst makamdan aldıkları emirle, Türk köylerini, kasabalarını ve şehirlerini önceden hazırlanan bir plana göre yakıp yıkmışlardır. Ülkenin en zengin bölgesi olan Batı Anadolu, Yunan işgalinden sonra bir yıkıntı ve yangın yeri halinde Türklerin eline geçmiştir.
İnsanlık dışı işkenceler yapan Yunanlılar, halkın parasını, kadınların altınlarını ve süs eşyalarını almışlar; köyleri, kasabaları ve şehirleri yağmalamışlardır. Götüremedikleri ev eşyalarını yakmışlardır. Halkın geçim kaynağı olan hayvanları, ekin yığınlarını ve bağları ataşe vermişlerdir.
Yunan egemenliğine geçen her yerde Türkler, hem istiklallerini hem yaşama haklarını kaybetmişlerdir. Eğziboz’da, Mora Yarımadası’nda, Tesalya’da, Girit’te, Türkler toplu soykırımlarla imha edilmişlerdir.
1822 yılında Mora’nın Tripoliçe Kalesi’ni ele geçiren Rumlar, kendilerine teslim olan 32.000 kişinin hemen hemen tümünü öldürmüşler.
Mayıs 1822′de Akrapol’de yerli asilere teslim olan 1.150 Türkün çoğu yabancı konsolosların gözü önünde parça parça edilmiştir(1).
Girit Adasındaki onbinlerce Türk, kısa zamanda imha edilmiş veya kaçmak zorunda bırakılmıştır.
Pontus’lu Rumlar, 1921′de 1.641 Türk’ü öldürmüş, 923 kişiyi yaralamış ve 2 milyon lira değerinde soygun yapmışlardır(2).
Yunan mezaliminin son perdesi, Kıbrıs’ta oynanmış; adadaki onbinlerce Türk’ün soykırıma uğramaması, ancak 1974′teki Barış Harekatı ile önlenebilmiştir.
KAYNAK:
Em. Korg. Hüseyin Işık, Türk-Yunan İlişkileri, Genelkurmay ATASE Başkanlığı Yayını, Ankara 1986, s. 377-394
DİPNOTLAR
1) Yorgo-; Osmanlı Tarihi, C.5, 1774-1912, Güney Matbaacılık ve Gazetecilik, Ankara 1948, s. 270-279,
2) Dr. Tansel, Salahattin-; Mondros’tan Mudanya’ya Kadar, Başbakanlık Matbaası, 1973, c.1, s. 96.